Anasayfa » ADIYAMAN TARİHİ » ALMANYADAN MEKTUBUMUZ VAR (Şefik Elmas)

ALMANYADAN MEKTUBUMUZ VAR (Şefik Elmas)

Cercis Elmas

Cercis Elmas,01.01 1929 yılında Adıyamanda  halkın deyimi ile gavur mahallesinde doğdu.Askere gitmeden evlendi askerliğini sıhhıye olaaraak yapdı sonrasında  Adıyaman devlet hastanesinde göreve başladı.Görevi  gereği heer eve girdi çıktı evinin kapısı hiç bir zzaman kapanmadı.İğne vurmadığı pansuman yapmadığıkişi kalmadı.365 günün her saatinde hastasına koştu görev aşkı herşeyin üzerindeydi onun için yorulmadı.

”baba yoruluyorsun dolaşmaktan,sana bisiklet alalım gideceğin yerlere rahat gidersin” dediğimizde  spor yapmış oluyorum derdi.Ona iğneci Cercis derlerdi,pansumancı Cercis derlerdi,doktor cercis vede Gavur cercis….

Yapdığı görevde hastalarındaan hiçbir maddi beklentisi olmadı.Hastalarıyla güzel diyaloğu vardı.Birgün bir hastası geldi yine evimize yokdu   babam, hava kararmıştı.iğne yaptıracakdı hasta yanında ilaçta yokdu babamın. ”enjektöre evinizin musluğundan su çek iğnemi yap o bile iyi gelir ‘ demişti.

Çok içiçeydik Adıyaman halkıyla .Ailemize hep değer verilmiş ,ayrı tutulmuştuk,sevmiş saymışlardı.1974 Kıbrıs Savaşındandan sonra bir takım haddini bilmezler mahallemizi basmış,askerler bizi korumaya almışlardı ancak bizim aileye dokunulmamış ayrı tutulmuş bir fıske vurulmamıştık bu ayrıcalığın babamdan kaynaklandığını biliyorduk..

Cercisin çocukları olarak sosyaldik,sosyal faaliyetler içindeydik Halk oyunları oynardık.Biri kız dört kardeş uzun yıllar oynadığımız oyunlarla Adıyaman Folklörünün bir yere gelmesinde katkımız oldu.Erken gittiler abimle ablam yurtdışına biz kalmıştık.Unutamadığımız anlarımız oldu,unutamadığımız arkadaşlarımız halen görüştüğümüz kardeş gibi sarıldığımız  dostlarımız oldu.Zaman zaman gereksiz dedikodulara maruz kaldık yurtiçi,yurtdışı,festivaller,gösteriler,dostluklar arkadaşlıklar kıskananlar oldu.

Çoğu eve uğradığı gibi 12 eylül 1980 bizim evede uğradı.Dr Nevzat Binzet ile babamıda aldılar pirin palas a 45 gün kaldı babam,sonra kusura bakmayın suçu yokmuş diyerek salıverdiler.

Doğmuş olduğumuz kkokusunu hala ciğerimizde hissettiğimiz bu topraklardan kopuş sürecimiz başladı.1985 yılına kadar istanbulda kaldık aynı yıl unutamadığımız abimizin acı kaybı.1nisan 1999 da Cercis Elmas vefat etti rahmetli doğduğu topraklarda ölmedi halkına vatanına adıyamanına uzak gözleri açık hakkın rahmetine kavuştu vatan özlemiyle adıyaman özlemiyle gözleri açık ölmüştü.

Yıllar sonra Adıyaman ziyaretimde çk sevdiğim dostum Fikret Avni Yılmaz ın anlattıkları  beynime çakılmış,unutamamıştım şöyle diyordu sevgili arkadaşım ”sizlere çok kötü şeyler yaptık,azınlıktınız karşı koymadınız sizleri incittik yanlış yapdık” devam ediyorddu ”sanırım Allah yaptıklarımızdan sonra bizleri cezalandırdı ..siz gidip kurtuldunuz biz azınlık olduk..çarşıdan eve gidene kadar selam vermekten yorulurduk şimdi selam verecek birilerini arıyoruz”

Herşeye rağmen acısıyla tatlısıyla güzeldi o günler  bizlere gavur mahallemize gavur mahallesi denilsede  adıyaman insanı hoştu güzeldi unutulmazdı

Musalla mahallesinde oynadığım günler kaleyi okul günlerini havasını suyunu çarşısını  yeşil bahçelerini üzüm bağlarını develeini nasıl unutabilirdikki?

her mahalle ayrı bir mozaikti ne yazıkki kayboldu birer birer yıktık çok büyük değerler kaybettik doğduğumuz toprakları kaybettik.

Ben Cercis Elmas’ın küçük oğlu Şefik Elmas,dilimin döndüğü,elimin elverdiğince birşeler karalamaya çalıştım duygulandım gözlerim doldu ağlamaklı oldum………

 

7 yorum

  1. Mustafa Türkoğlu

    Yazıyı kaleme alan Şefik Elmasa ve bizlere ulaştıran Ganime Tohumcu Hanımefendiye tesekkür ederim

  2. Ganime hanım ve Mustafa kardeşim , bende sizlere tüm emeği geçen herkese teşekürlerimi iletiyorum. Yine yürek kabardı , özlem çoğaldı , hasret rüzgarları esmeye başladı . Güzelim Adıyaman ‘ a siz dostlara tüm herkese ,taaa uzaklardan ,her dilde selam olsun . Almanya Köln ‘ den sevgiler selamlar. Şefik Elmas

  3. Lusin Elmas Nalyan

    Kizkardesim Ganime, Mustafa ve Gökhan kardeslerime ayri ayri tesekkürlerimi iletiyorum. Babami unutmayip, unutturmadiginiz icin….Elinize, yüreginize saglik. Adiyamana ve yüce gönüllü dostlarmiza selamlar, sevgiler.. Elmas Ailesi olarak, Memleketimizi ve dostlarimizi cok seviyoruz….. Lusin Elmas Nalyan

Cevapla

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar işaretlenmelidir *

*

%d blogcu bunu beğendi: